Een maand alleen op reis – #3 Van Berlijn naar Praag

door Sophienne Bos

Na een nachtstappen en een dag uitrusten (Ik ben driemaal aan mijn knie geopereerd in de afgelopen vijf jaar; snowboarden, een echte aanrader ;)) verlaat ik de vertrouwde stad Berlijn en ga ik naar Praag, een stad waar ik alleen verhalen over heb gehoord. Via hostelworld.com heb ik alvast twee mogelijke hostels opgezocht en ditmaal heb ik in GoogleMaps Praag als offline gebied opgeslagen.

Op het station van Berlijn raak ik aan de praat met twee jongens. Het zijn Argentijnen, de ene woont in Barcelona en de andere nog in Zuid-Amerika. Degene die nu in Barcelona woont is een beetje een blaaskaak, maar de andere lijkt me aardig.
We zijn snel uitgepraat en ik wacht weer alleen op de trein. Als die er eenmaal is loop ik naar binnen. Het is zo’n Harry Potter trein met coupes voor zes mensen. De jongens zijn achter me aangelopen en zitten ook in mijn coupe, de deur achter zich dichtgetrokken.

Een maand alleen op reis – #2 Nachtleven Berlijn

door Sophienne Bos

Nadat ik mijn bed heb opgemaakt en mijn spullen in een kluisje heb gedropt loop ik naar beneden. Zonder twijfel ga ik naar de ronde tafel in de hoek. ‘Zit hier iemand?’ vraag ik in het Engels. Het antwoord is nee en ik neem plaats.

Er zit een meisje uit Turkije die in Londen woont, een meisje uit Canada die in Berlijn woont, een jongen uit Duitsland die een woning in Berlijn zoekt, nog een jongen die een woning (en baan) in Berlijn zoekt en twee Zweden.

We praten over reizen, het leven, wat we doen en wat we willen doen. Hostelgangers zijn mensen die uitzoeken wie ze zijn, wordt geconcludeerd. Ik kan niet anders dan het daarmee eens zijn. Hoewel ik een jaar heb geroepen dat ik na mijn studie aan het werk wilde ben ik alleen maar meer gaan twijfelen of ik niet beter toch een Master kan gaan doen: uiteindelijk werd het geen van beide, ik ging deze reis maken en verschoof mijn dilemma.

Een maand alleen op reis – De eerste stap

door Sophienne Bos

Met gemengde gevoelens sta ik op Amsterdam Centraal. Een plek waar ik zo vaak de trein pak dat het raar is om me hier zo vreemd te voelen. Blauw op wit staat: Berlin Hauptbahnhof 11:00.
Nog geen vier weken geleden besloot ik te gaan interrailen: een maand lang door Europa reizen. Eigenlijk vond ik het te eng, dus begon ik het aan zoveel mogelijk mensen te vertellen. Er was geen weg meer terug. Op een avond, drie uur ’s nachts, de dag nadat ik vrij had gekregen van werk om een maand te gaan reizen keek ik nog een keer naar de site: 15% korting. Het was nu of nooit.