Spontaan naar Londen

door Sophienne Bos

Een tentamen verschoof en plots was daar een vrije week. Ik zat muntthee te drinken met wat medestudenten toen ik doorkreeg wat dit betekende. Als ik op vakantie wil, dan kan dat. ‘Ik denk dat ik naar Londen ga,’ zei ik en een medestudent reageerde: ‘Dat wil ik ook wel.’
Natuurlijk antwoordde ik daar positief op en ik kraste vier dagen uit mijn agenda, daar zou ik geen afspraken meer maken. Twee dagen later boekten we lowbudget vliegtickets voor de 18e en zochten we een hostel. Helaas kun je die niet zonder creditcard reserveren, en zelfs over de telefoon lukte het niet.
‘Ach, wie gaat er nou in de derde week van januari naar Londen?’ zei mijn vriendin en dat is ook zo. We gaan gewoon met een lijstje hostels in de zak, een slaapplek zoeken we daar wel. Zo’n risico heb ik nog nooit genomen, en het idee dat we gewoon gaan vind ik heerlijk.

Waarom doe ik dit soort dingen niet vaker? En dan bedoel ik niet perse spontaan op vakantie gaan, maar gewoon spontane dingen, risico’s nemen. Dingen die mij gelukkig maken en waar ik van geniet. Niet nadenken, doen!

Ik ben zo’n denker, en dan ook nog eens een doemdenker. Als ik dit weekend weg ga dan… vul maar in: haal ik tentamen/deadline/presentatie niet, loop ik studievertraging op, mis ik de fysio, kan ik niet naar dat feestje, gaat alles fout, word ik ziek, val ik in een put, verneuk ik mijn knie, zie ik die en die te lang niet etc.
Maar zo erg is het niet. Ik bedoel, zelfs als ik een tentamen niet haal, dan is er altijd nog een herkansing; en als ik studievertraging oploop, dan ben ik écht de enige niet; en als ik een keer fysio mis, dan doe ik thuis wel extra oefeningen; en als ik die en die te lang niet zie dan zie ik ze de week daarop wel of het jaar daarop. Ik heb vrienden uit mijn tijd in Bussum die ik een paar keer per jaar zie en waar ik nog altijd zielsveel van houd. Als ik hen zie dan is het ook gewoon goed. Dus een week/maand moet kunnen. En ik bedoel hoe vaak gaat álles fout? Zelfs in de regen kan ik vrolijk rond huppelen (behalve dat ik met mijn knie nu niet kan huppelen dus het is eens soort invalide sprongstapdinges), zelfs als dingen fout gaan, dan geniet ik gewoon van wat er wel geweldig gaat.

Het wordt tijd voor meer spontaniteit.
Tijd voor af en toe wat riscio nemen.
Niet te veel plannen met vrienden die te ver wegkomen, gewoon gaan!
Gewoon naar binnen gaan als je langs het museum loopt!
Koop die kaartjes voor die concerten en festivals!
Spring in die trein en zie waar je uitkomt!
Vlieg naar Londen!
Doendoendoen!

Lieve mensen, hebben jullie nog ideeën?
Voor Londen of andere spontane tripjes (in Amsterdam, Nederland, Buitenland)?