Goede voornemens

door Sophienne Bos

Het nieuwe jaar is pas vier dagen jong en men begint al weer te zeuren over hun eigen falen.

Goede voornemens wie maakt ze niet? Of eigenlijk wie behaalt ze?
Ergens begrijp ik dat zo’n nieuw jaar een goede stok achter de deur kan zijn. Ik ken genoeg mensen die op 31 december hun laatste sigaret hebben opgestoken, zich voornamen om minder te drinken, meer of minder seks te hebben, meer te leren, meer te lezen, meer te doen, meer te sporten en weet ik veel wat.

Op 13 oktober 2015 ben ik gestopt met roken. Dit is al meerdere malen een goed voornemen geweest, maar toen lukte het mij nooit. Op 13 oktober 2015 werd mij door niemand gevraagd te stoppen met roken (zoals mijn moeder, oma, familie etc. vroeger wel eens deed), het werd alleen aangeraden omdat ik de 15e onder het mes zou gaan voor mijn 3e knieoperatie. Eigenlijk wilde ik niet stoppen, maar als het mijn knie zou helpen dan kon ik ook wel niet roken (hoopte ik). En wat bleek? Dat kon ik inderdaad. Nu het steeds beter gaat met mijn knie ben ik nog steeds niet begonnen met roken. Niet omdat ik wil stoppen, want ik zou veel liever weer beginnen met roken, hoe dom dat ook klinkt, maar omdat ik mezelf elke dag weer verbaas.
Net als dat ik mijzelf elke keer verbaas als ik hoge cijfers haal (of eigenlijk verbaas ik mijzelf wanneer ik keihard werk of leer, dat cijfer verbaast me uiteindelijk een stuk minder).
Ik verbaas mezelf geregeld, wat eigenlijk alleen betekent dat ik dus niet zoveel van mijzelf verwacht…

Goede voornemens zijn leuk bedacht, echter zolang er naast het feit dat het een nieuw jaar is er niet nog een reden is, dan schat ik de kans van slagen vrij klein.
Vandaar dat toen mensen mij vroegen wat mijn goede voornemen was ik het antwoord vrij snel klaar had: Meer in mijzelf geloven.
Dat wil ik immers al een tijdje.

Om twaalf uur, net in het nieuwgeboren jaar zei ik dat goede voornemen stilletjes, want eigenlijk vond ik het best wel stom dat ik zoiets überhaupt als goed voornemen zou nemen. Meer in jezelf geloven? Dat klinkt een beetje vreemd. Maar dat is waar ik al een tijdje mee bezig ben, mezelf leren zien zoals ik echt ben en niet de negatieve illusie die ik van mezelf in mijn hoofd heb gemaakt.

Toen ik het met een vriend over dit goede voornemen had zei hij: daar ben je al mee bezig, wat goed dat je het hardop uitspreekt.
En daarom typ ik het nu maar op, want als ik het slechts tegen drie vrienden durf te zeggen is het ook niet echt hardop. Dus bij deze.

Want, puntje bij paaltje, ben ik eigenlijk hartstikke lief en leuk en kan ik ook best wel wat :)

Wie heeft er nog meer een écht goed voornemen?

Let’s go 2016!
Gelukkig Nieuwjaar!