Een maand alleen op reis – #18 De laatste stad(/p): Brussel

door Sophienne Bos

Het duurde even, maar hier is dan mijn laatste blog. Na Zagreb, Kroatië ben ik naar Brussel gegaan. Mijn neef woont daar. Het was een donderdagavond, volgens hem een erg leuke dag, want het EU parlement heeft dan een borreldag.

En  dus na snel mijn tas bij hem thuis gedropt te hebben liepen we naar een plein vol mensen en bestelden een biertje aan een buiten bar.

Nadat we wat biertjes gedronken hebben en de mensen rond ons aandachtig bekeken en besproken is het tijd om wat te eten te zoeken. Mijn neef spreekt vol liefde over Brussel en de geschiedenis van de stad. We staan stil bij kerkjes, pleintjes en een standbeeld. In deze buurt is nog erg veel terug te vinden van de kolonisatie. Zoals onderstaand standbeeld waarin ik hulpeloosheid en angst zag.

En terwijl we rondliepen, vergaten we compleet de tijd. Tegen de tijd dat we eindelijk een restaurant hadden bereikt, waren ze al gesloten. En dus besloten we terug naar zijn huis te gaan en wat te bestellen. De dag daarna was het tijd om de trein terug naar Nederland te pakken. Mijn neef bood aan mij eerst nog even langs Brussels hoogtepunten te rijden als we vroeg zouden opstaan.

Na een goede nachtrust (de beste sinds mijn reis: in een heerlijk bed, in plaats van op een hostel matrasje) en een ongelofelijk fijne douche, was het tijd om te gaan.

We reden langs machtige gebouwen (zoals het koninklijk paleis), keken uit over de stad, bezochten de Basiliek van Koekelberg en reden langs het Atomium (dat onvoorstelbaar veel groter was dan ik had verwacht).

En toen was het opeens het einde van mijn reis. Ik nam afscheid van mijn neef. Kocht chocolade voor mijn moeder en oma en stapte in de trein richting het land waar ik een maand daarvoor vandaan vertrokken was.

Een ervaring om nooit te vergeten, mensen om nooit te vergeten, steden die me altijd bij zullen blijven en die ik hopelijk opnieuw zal mogen bezoeken.

Ik dacht dat een maand alleen op reis, misschien een eenzame, moeilijk ervaring zou worden, maar eigenlijk ben ik nauwelijks ‘alleen’ geweest. Het was genieten, van begin tot eind :)

Een maand alleen op reis – #17 Leren Jongleren in Zagreb

door Sophienne Bos

Na het prachtige avontuur bij de watervallen was het tijd voor 7 dagen intensieve training, waarbij ik het grootste gedeelte van de tijd de ruimte van de cursus, het park naast de hostel en het hostel terras heb gezien. Keihard hebben we gewerkt. ’s Ochtends begonnen we met ontbijt van zeven tot half negen, om negen uur de eerste training, een koffie pauze, training, lunch, training, koffie pauze, training, avondeten, uurtje vrije tijd (waarin in de laatste dagen telkens werd gewerkt) en ’s avonds het avondprogramma.

Tussendoor heb ik nog wel een paar toffe plekken in Zagreb kunnen zien. Zoals het uitzicht vanaf de 360 graden view toren vlak bij de hostel. Waar we oud Hollands (niet dus, want elk land heeft het spel maar met een andere naam) mens-erger-je-niet hebben gespeeld.

Op woensdagmiddag hadden we vrij. Samen met Fadoua en twee jongens van de training zijn we naar een heerlijk groot park gegaan. Op de trainingsweek waren drie deelnemers (de groep uit Denemarken) circusartiesten. Een van deze drie, Peter, was mee naar het park. Ik heb altijd al willen leren jongleren, en dit was mijn kans.

Eerst met 1 bal, daarna 2 en aan het einde van de middag (na zo’n drie uur) lukte het mij eindelijk de 3 ballen een paar keer in de lucht te houden.  Vanaf dat moment pakte ik elk vrij moment de ballen op. (De ochtend daarop werd ik al in het park naast de hostel oefenend gespot)

Naast mijn nieuwe liefde voor jongleren, ben ik ook dol op Zagreb. Iets wat Zagreb uniek maakt zijn de tunnels die de stad verbinden. In plaats van elke keer de heuvel op en af te gaan, kan je er gewoon recht doorheen!! Ik raad je aan een keer die tunnels in te gaan, de akoestiek is heerlijk! Lekker zingen en schreeuwen 😀