Een tijdje geleden kwam ik een schrijfwedstrijd tegen. De uitdaging: schrijf in precies 335 woorden (inclusief titel) een verhaal met het thema ‘Eerste liefde’.
335 woorden. Precies. Zoiets had ik nog niet eerder gedaan. Leuk, dacht ik, ik doe mee.
Er waren vier prijzen: de 1e, 2e en 3e prijs en voor het meest ontroerende verhaal een illustratie bij je verhaal.

En na een paar weken, toen ik al bijna vergeten had dat ik mee had gedaan, kreeg ik de e-mail waarin stond dat uit 146 inzendingen mijn verhaal het meest ontroerende verhaal is geworden.

Liefde alleen niet genoeg (eigenlijk had het Liefde alleen is niet genoeg moeten zijn, maar dan waren het 336 woorden. En achteraf vind ik dit nog mooier ook).

‘Ik hou van je,’ fluister ik tegen de dichte deur.illustratie
Het kussen naast het mijne is nog warm. Zijn geur hangt in de kamer. De geur die mij doet denken aan limoengras, hoewel hij daar niet eens van houdt.